In het spoor van de Klondike-goudkoorts per kano — reisverslag Alaska — reisberichten


De geschiedenis van goudzoekers in Canada en Alaska kan niet intenser worden beleefd dan op de Yukon-rivier. We peddelen langs gestrande raderstoomboten en 120 jaar oude verversingsstations met onze kano’s van Canadian Whitehorse richting Dawson. Een meeslepende, avontuurlijke, maar toch verbazingwekkend ontspannende reis op een rivier die geschiedenis heeft geschreven.

De piloot maakt een lange bocht over het Yukon-rivierlandschap voordat hij landt. De kano’s worden vastgesjord aan de twee lopers van het watervliegtuig. Ze zullen bijna een week lang ons enige transportmiddel zijn op het spoor van de goudkoorts van 1896. Tijdens een riviertocht die ook geschikt is voor kano-beginners en die leidt van de provinciehoofdstad Whitehorse naar de legendarische Dawson City.

Nog geen uur later zetten wij vier, vier vrouwen en vijf mannen voor het eerst onze peddels in het water. De Yukon-rivier, die door de gelijknamige Canadese provincie stroomt met een sterke stroming richting Alaska, is 3120 kilometer lang, maar de 740 rivierkilometers tussen Whitehorse en Dawson zijn bijzonder interessant voor toeristen.

Pas na vier uur bereiken we een eerste dorp. Zoals verwacht is het verlaten. De tot 120 jaar oude houten hutten uit de goudzoekerperiode zijn verrot, maar bieden in ieder geval deels nog een stevig dak boven hun hoofd. Zelfs potten en metalen kommen staan ​​op de vloer, planken en een kachel zijn ook beschikbaar. In theorie zouden we zelfs meteen kunnen beginnen met koken.

Een bezoek aan de plaats is alsof je teruggaat in de tijd naar een vervlogen tijdperk. Als je je ogen sluit, kun je je de geluiden in het telegraafkantoor voorstellen, het gerammel van de potten in de hutten en de telefoontjes van de arbeiders van de plaats, die een belangrijke bevoorradingspost was op weg naar Dawson. En vooral het geschreeuw en de opwinding van de kinderen toen een karakteristiek gebons dat van ver te horen was, een raderstoomboot aankondigde.

Van de ooit meer dan 50 witte schepen die de Yukon op en neer voeren, zijn er geen meer in bedrijf. Het is des te opwindender dat de SS Norcom, gebouwd in 1908, nog steeds op het riviereiland van het Hootalinqua Telegraph Station ligt. Het eens zo trotse schip rot langzaam maar liefst 100 meter van de rivieroever weg. De Norcom is een eenzame reus die gedoemd is te vervallen.

Als onze kanogids Nial op de avond van de eerste dag een spuitbus omhoog houdt en zijn anders zo open glimlach niet verschijnt, weten we dat hij het serieus meent. ‘Iedereen die naar de wc gaat, neemt de beer-spray mee’, verduidelijkt de Canadees: ‘Dat kan je levensverzekering zijn.’ Toen een medereiziger kort voor zonsopgang de relatief verse sporen van berenpoten op de zanderige rivieroever ontdekte, weet iedereen hoe serieus Nial’s instructie moet begrepen worden. We hebben de comfortzone allang verlaten, dat is nu duidelijk. Als je naar het toilet moet, neem dan de schop van de gidsen en graaf een klein gaatje achter de struiken weg van het kamp, ​​je tanden poetsen of wassen is alleen mogelijk met het ijskoude rivierwater, en de mobiele telefoons hebben lang geen ontvangst gehad. Nial kookt ook. Het eten is meestal behoorlijk groot en de Canadees weet waarom het nodig is. Als peddelen al moeilijk is voor onervaren mensen, zal het de komende dagen met tegenwind echt vermoeiend zijn. De vooruitgang is niets meer dan een lange, uitputtende strijd.

Onze tour duurt vier dagen en we leggen in deze periode een goede 200 rivierkilometers af van Whitehorse naar Little Salmon. Dan staat een transfer naar Dawson op het programma. Als we nog drie dagen meer tijd hadden, zouden we per kano rechtstreeks in de voormalige en huidige goudmijnstad aankomen.

Maar nu genieten we nog steeds van het glijden langs de rivier. Er is iets meditatiefs, deze ritmische onderdompeling van de peddels in het water, de absolute rust, die hoogstens wordt onderbroken door de geluiden van de weinige vogels. Keer op keer cirkelen adelaars over de rivier of zitten op boomstronken en kijken naar de peddelaars. Ze verwonderen zich op hun beurt over de eindeloze uitgestrekte rivierlandschappen, waarvan de oevers soms vlakker zijn, dan bergachtiger, of torenen als 40 meter hoge duinen direct uit het water.

De kennis om dagenlang weg te zijn van een nederzetting is rustgevend en prikkelt de zintuigen voor het essentiële: de rivier en de natuur. Het is verbazingwekkend: als ik mijn ogen sluit en me maanden later herinner, is de frisse geur van het water of het gekletter van de kiezelstenen onder de kano die door de rivier wordt gedragen nog steeds aanwezig alsof de tour nog steeds aan de gang was als laatste — en ga door. Naar Alaska en uiteindelijk in de ijzige uitgestrektheid van de Beringzee.

Informatie over het Yukon-gebied

Het Yukon-gebied in het noordwesten van Canada, dat zeer dunbevolkt is met in totaal 38.000 inwoners, is vooral bekend om zijn goudkoorts vanaf 1896. Meer dan 100.000 mensen kwamen van over de hele wereld om goud te winnen. De stad Whitehorse is de hoofdstad van het gebied. Vanuit Whitehorse reed de grote raderstoomboot de Yukon af naar het goudmijnstadje Dawson. Het was de enige manier om mensen, voedsel, goederen en uiteindelijk goud te vervoeren.

Verdere informatie: Toegang tot Canada is visumvrij voor toeristen tot zes maanden met een paspoort. Voor vertrek met het vliegtuig moet echter een elektronische reisautorisatie (eTA) worden verkregen.

VVV: Ministerie van Toerisme & Cultuur. Regering van Yukon. Lupinenweg 37. 60433 Frankfurt Duitsland. De website travelyukon.com is ten minste gedeeltelijk in het Duits.

Hoe komt u er: In de zomermaanden, voor Corona, vloog Condor op zondagen non-stop naar Whitehorse in ruim negen en een half uur. Prijs: ongeveer 800 euro. Air Canada vliegt ook van Duitsland via Vancouver naar Whitehorse. Prijs: ongeveer 800 euro.

Reistijd: De beste reistijd is in de zomer van juni tot september.

Rondleidingen: Kanotochten op de Yukon worden georganiseerd door Ruby Range Adventure. De kosten voor 15 dagen van Whitehorse naar Carmacks met transfers, uitrusting en maaltijden bedragen ruim 1600 euro. Internet: rubyrange.com.

Source: https://www.reisedepeschen.de/mit-dem-kanu-auf-den-spuren-des-klondike-goldrausches/


Exit mobile version