Ærø en zijn badhuizen | Funen, Denemarken


Gloeiend heet in augustus. De frisse bries op de Baltische Zee lijkt me een wonder. Ik zit op een bankje en kijk hoe de zeilschepen uit de kleine haven verdwijnen in het grote blauw. Ik bereikte de ferryterminal in Fynshav veel te vroeg, de zon brandt veel te veel op mijn hoofd, veel te zelden de schaduw om me heen. Maar deze bank in de wind is mijn redding.

Voor het eerst in maanden overschreed ik weer een grens. Mijn laatste buitenlandse reis was naar Oslo in februari, toen kwam de grote doorbraak in het leven van reisbloggers. Het einde van het carnaval van Bazel, ITB, vakanties in Denemarken en andere reizen. Dus nu dat opbeurende moment als ik de grens oversteek, laat mijn legitimatiebewijs zien en de aardige grensambtenaar wenst me een Zuid-Jutiaanse “Mojn”. Daarachter meer agenten met gezichtsmaskers, die sporadische controles uitvoeren en een station voor vrijwillige tests.

Ik rijd langzaam verder, mijn bestemming is het eiland Ærø, dat ik al eens bezocht heb vanuit Svendborg. In Fynshav neem ik de elektrische veerboot “Ellen”. 50 minuten rijden, stil, milieuvriendelijk, schoon, zonder uitlaatgeur. Vanaf de pier in Søby is het maar acht minuten naar mijn accommodatie in Bregninge. Hanne en Steen ontvangen me in de Gæstgiveri, die ze anderhalf jaar geleden hebben overgenomen.

Alla italiana

Ze hadden hun goede baan in Kopenhagen opgezegd en reisden de wereld rond om zich uiteindelijk te vestigen in Bregninge, een drie kilometer lange, mooie plaats op Ærø. Uw idee van plattelandstoerisme alla italiana wilde het hier in praktijk brengen. De gastheren kiezen voor de keuken regionale ingrediënten, bij voorkeur biologisch. Ze koken zelf en kletsen graag met hun gasten, geven tips voor wandelingen of fietstochten.

Ontbijt bij Gæstgiveri Ærø
Misschien wel de beste ontbijtbroodjes

“De grootste schat van Ærø is zijn aard”, zegt Hanne. Ze houdt van de plek en de hulpvaardigheid van de mensen op Ærø. Samen met anderen willen ze een netwerk van parken creëren dat de flora en fauna van het gebied dichterbij brengt. Ik ga mijn mooie kamer op de eerste verdieping betrekken en betreur het dat deze niet naar de tuin leidt, maar helaas doen de meeste kamers in de Bed & Breakfast dat wel. Hanne vindt dat de vorige eigenaren voor de badkamers de straatkant hadden moeten kiezen. De tuin is een juweeltje en ik geniet elke ochtend van het ontbijt buiten onder de bomen bij het kerkje. De ochtend met zijn landelijke rust en de zelfgemaakte broodjes.

EN - 300x250
EN - 970x250

Overal de geur van de zee

Flarden stro dwarrelen door de lucht als goudklatergoud, verzamelen zich en lopen in strepen over de vloer. Ik volg een van de tractoren die de balen stro wegslepen. Goudgeel, de kleur van midzomer, die ik zou willen vastleggen als een vluchtige verschijning die al een herinnering is. De tarwe wordt ook gedorst, rechts en links van de weg strekken kale, bleekgele velden zich uit over de heuvels. Gescheiden van de groene silhouetten van de bomenrijen, de zee aan de horizon, de zee keer op keer. Ik ruik het ‘s ochtends,’ s avonds, in de tussentijd. Ik zak weg in de turquoise kleur op het strand van Årøskøbing en Søby.

Vooral Søby is praktisch een geheime tip. Ik volgde de borden richting camping, maar reed toen rechtdoor, parkeerde de auto en liep het laatste stukje. Het pad wordt geflankeerd door rozenbottels en bramenstruiken, boerenwormkruid en wilde wortelen. De geur van dennen hangt in de lucht, vermengd met de alomtegenwoordige zeelucht. Ik ga naar de steiger. Slechts een paar zonaanbidders liggen op het strand of de steiger, een paar kinderen springen in het water en klimmen er weer uit, waarbij ze de procedure voor onbepaalde tijd herhalen.

Er zijn maar weinig stemmen van Deense, Franse en Duitse gasten om me heen, de rustige plek schijnt nauwelijks bekend te zijn. Vooral de kampeerders van de nabijgelegen plaats en een paar locals vinden hier hun weg. De wind speelt met mijn strandjurk, het water is heerlijk koel en helder. Als ik ergens een fan van de Oostzee word, wordt het Ærø. Of op Bornholm, waar ze ook in de winter gaan zwemmen en een sauna aan het water hebben gebouwd.

De badhuizen

Maar eigenlijk ben ik op Ærø om meer te weten te komen over de kleurrijke badhuizen. Eerst ontmoet ik Allan Harsbo, die als gids op het eiland werkt en het boek “Badehusene” schreef over het badleven van Ærø. Allan werd op het eiland geboren en was als kind al gefascineerd door zwemmen. Zijn vader was daarentegen nooit geïnteresseerd in het strand, het was een nogal negatieve plek voor hem. Omdat hij ooit zijn grootvader, een visser, als kind hielp, zelfs bij slecht weer.

Allan Harsbo, Badehusene Ærø
Allan en de badhuizen

“Tegenwoordig zijn alle bezoekers van Ærø geïnteresseerd in de badhuizen. Maar ik heb er nauwelijks literatuur over gevonden ”, zegt Allan over de motivatie om het boek te schrijven. Het is in het Deens en Allan geeft me een exemplaar. Dit vergroot mijn motivatie om eindelijk de taal van het buurland te leren, dat overigens ook een van de vijf erkende talen in Noord-Friesland is.

De Oostzee kabbelt rustig, glinstert in de middagzon, straalt turkoois. De keten van kleurrijke badhuizen strekt zich uit langs de smalle strook land tussen de waterkant en Vestre Strandvej. Met een opening op het Vesterstrand. “Er zijn hier 71 hutten, 19 in Marstall. Helaas zijn na een wetswijziging in de jaren zestig enkele van de nieuwere huizen gesloopt en mogen er geen huizen meer gebouwd worden ”, legt Allan uit.

Badhuis Ærø
Alle kleuren zijn welkom.

Dit is jammer. Omdat de minihuisjes op het strand teruggaan naar een traditie die teruggaat tot de jaren 20 van de vorige eeuw, toen mensen zich op het strand wilden uitkleden, gingen vrouwen en mannen uit elkaar. Aanvankelijk stonden ze aan het einde van steigers midden in het water. Volgens de Deense wet zijn ze nu te dicht bij de zee, wat in de winter vaak een probleem wordt. Als eigenaar kunt u uw hut herstellen als deze is verwoest door wind en golven. U moet dit echter binnen vier maanden na de schade doen. Wie in hutten geïnteresseerd is, kan diep in de buidel tasten om een ​​gelukkige koper te worden in het zeldzame geval dat een badhuis niet wordt geërfd: Allan rekent voor mij kort om in euro’s dat er op een veiling te koop stond voor een vanafprijs van meer dan 33.000 euro stond – open einde. Er is ook een spaarpot voor eventuele jaarlijkse reparaties.

Dit alles voor een paar vierkante meter op Vesterstrand in Ærøskøking of op de landtong Eriks Hale in Marstal, zonder elektriciteit of stromend water. In theorie kun je niet overnachten in de stand. Voor de verhuur van het stuk strand waarop het huis staat, komt het equivalent van 18 euro per vierkante meter per jaar bij. Dat is tenminste binnen de perken. De strook land wordt nog wat breder, rozenbottelstruiken omringen de hutten en Allan spreekt op dit punt over meer privacy. Ook is de afstand tot de rand van het water groter en is de kans op overstromingen kleiner.

Dit is precies waar ik Louise Moloney ontmoet, wiens badhuis soms wordt gebruikt voor de “Danish Island Weddings” die ze organiseert. Ik kan een kijkje nemen in het mooi ingerichte interieur van het huis en samen met de broers en zussen genieten van de mooie zomeravond. Iedereen loopt op blote voeten, we zitten aan tafel, en Louise’s zus Yuki heeft een kom water voor de hut gezet. “Ik denk dat iedere kraamhouder er een heeft!” Lacht Louise. Het zand wil je immers niet massaal in het juweel dragen.

paradijs op aarde

EN - 728x90

Dat en nog veel meer betekent het huis voor Louise en haar gezin. Het is eigenlijk van moeder Lone, die ook op het podium verschijnt, want de familietijd begint ‘s avonds op het strand. Het badhuis als ontmoetingsplek na het werk of voor verjaardagsfeestjes. Iedereen heeft er de hele dag naar uitgekeken om ‘s avonds te zwemmen. Trouwens, Lone ontmoette haar man op het strand. En het feit dat hij een badhuis bezat, telt meer dan enig statussymbool op het eiland.

EN - 250x250
Strandhuis in Marstal, Ærø
Dromen aan zee in Marstal

‘Ik zou de hut niet voor miljoenen verkopen’, zegt Lone, en ik geloof haar meteen. Laat het een paradijs op aarde zijn. Zelfs toen ze in het buitenland woonden, waaronder acht jaar in Japan, kwam het gezin elke zomer naar Ærø. Sinds ze weer op het eiland wonen, gebruiken ze hun kleine toevluchtsoord ook in de winter en ontmoeten ze elkaar voor thee na een wandeling op het strand. Ze baden echter niet het hele jaar door zoals hun hutbuurman Jørn. Hij komt net uit het water, legt een handdoek om zijn schouders, sluit zich bij ons aan en vertelt over zijn winterbadclub. Een Deens fenomeen waarvan ik de voordelen heb leren kennen en waarderen op Bornholm. ‘Met een sauna aan het water?’, Kom ik met kennis van zaken tussenbeide. Lone en haar dochters ontkennen lachend. “Dan zouden wij dat ook doen!”

Tekst en foto’s: Elke Weiler

Met dank aan Visit Fyn en Visit Ærø, die mijn onderzoek ter plaatse ondersteunden met overnachtingen, voorkennis en het leggen van contacten!

Wil je meer lezen over de Zuid-Funen archipel? Op Avernakø ontmoette ik een eilandbewoner die haar droom van een langzaam leven waarmaakt. En op Skarø maken ze fantastisch ijs …

Meer artikelen uit mijn Budenzauber-serie vindt u hier: de strandhutten van Amrum, de badhuizen van Dagebüll en de strandhutten van Hohwacht die ik tot nu toe in de aanbieding heb.

Source: https://meerblog.de/aeroe-fuenen-daenemark/