Julemand, Kerstman uit Tønder
In Tønder, Zuid-Jutland
De collega is de schuldige. Daarom loopt Frank Clausen nu in de weken voor Kerstmis door Tønder (spreek uit: tönner). Een leuk, maar tijdrovend iets. Maar hij is gewoon blij als hij de ogen van kinderen kan laten stralen. En niet alleen dat. Volwassenen van alle leeftijden hebben de mogelijkheid om samen op de foto te gaan Julemans deel. Er komt zelfs een uitwisselingsstudent uit Taiwan langs. Ze voelt zich vereerd en maakt een buiging na de foto.
Lokale bewoners en bezoekers spreken met de Kerstman in het Deens, Duits en Engels. Frank verdient feitelijk zijn brood als postbode. Dat brengt ons terug bij de collega in kwestie, die de voorganger was in Tønder. Hij heeft dat al 25 jaar Julemans gespeeld. Plotseling zei hij: “Ik stop ermee.” En Frank antwoordde: “Wat? Wie maakt dan de Kerstman?”
“Jij!” zei de collega met volle overtuiging. Frank kon deze veronderstelde logica niet meteen volgen. Hoewel de verantwoordelijken van “Julebyen Tønder”, de kerststad Tondern, hem een contract van 25 jaar wilden aanbieden, besloot hij aanvankelijk voor één jaar. Experimenteel. Dit werd gevolgd door een andere. En nog een. Nu hij 30 is, praat niemand meer over contracten.
Het verplichte “Hohoho” komt authentiek van zijn lippen. Meestal op een aangenaam volume, Julemans Ik wil tenslotte niemand bang maken. Dat het soms gebeurt, komt door de bijzondere outfit en de statige uitstraling inclusief baard. Kleine kinderen kunnen dit soms niet begrijpen.
Selfies met Julemans
Vanaf een bepaalde leeftijd komen ze vanzelf, de ouders blijven op de achtergrond. Sommigen zijn verlegen, sommigen glimlachen onmiddellijk, anderen op het einde. Ook de ouders zijn blij. En de vrienden van de kerstselfie. Zo loopt Frank op donderdag en vrijdag vanaf 15.00 uur tot sluitingstijd door de stad, en in het weekend eerder. Altijd de rode zak met snoep op de schouder.
Maar het gaat niet alleen om kleine cadeautjes. Op een keer komt er een jongen vergezeld door zijn moeder en overhandigt Frank een vel papier. Hij heeft vragen, essentiële kerstvragen. A) Waarom kunnen niet alle kinderen dat doen? Julemans zien met Kerstmis? B) Wat te doen als de kerstelfen, nou ja Julenisserworden ze zelfs te gek met hun praktische grappen?
Sinterklaas weet het antwoord. Hij heeft veel te doen met Kerstmis, waardoor je elkaar soms mist. En de Julenisser Als u zich bij hem meldt, kan hij eventuele klachten direct in behandeling nemen. De volgende “klant” nadert; een kind wil de lolly die hij heeft gekregen ruilen. Omdat de vraag lief is, haalt de welwillende Kerstman een zak gummibeertjes uit de zak. “Niet iedereen vindt alles leuk”, zegt Frank.
De vliegende Kerstman
Ook de Kerstman stapt van donderdag tot en met zondag in de slee. Om 16.00 uur staren ze naar het centrale plein Torvet mensen boven verzameld. Wat gebeurt er? Rechts achter het dak van het hoekhuis zie je de profielen van twee rendierpoppen. “Jingle Bells” speelt om de sfeer te bepalen en iemand maakt een aankondiging via de luidspreker. Boven het dak gebeurt niets. Na een tijdje stopt de muziek, nu moet hij beginnen.
Frank heeft duidelijk hoogtevrees. De landing lukt de eerste keer niet, een beetje dramaturgie is wel nodig. Ondertussen mogen de toeschouwers zwaaien. Dan klinkt het vanaf het dak: “Landen, controleren, landen, controleren….” De Kerstman slaagde er bij de tweede poging in en vertelt ons nu iets in het Deens over het rendier en zijn lange reis.
Hij liep maar een paar verdiepingen omhoog! Oh, laten we gewoon vergeten dat we hem eerder in de stad hebben gezien. Julemans moet dit verhaal vertellen. Anders heeft het helemaal geen zin om op het dak te klimmen. Het uitzicht vanaf de top moet mooi zijn. Zal Frank zijn bijbaan ooit willen doorgeven aan een collega? Of naar een collega? Een Sinterklaas als opvolger, Julekon. Helemaal zonder baard.
De stemming
Tønder begint begin november te veranderen in een kerststad. Dit uit zich niet in een groot aantal kramen, zoals op de Duitse kerstmarkten wel het geval is. Op de Torvet dicht bij Kloostercafés Er zijn een aantal stands opgezet. Er zijn Gløgg, Æbleskiver, wafels, chocolade. Er worden ook kerstversieringen verkocht. In het midden van het plein staat een dennenboom, daarnaast is er een kleine sleeglijbaan die sneeuwvrij werkt.
Maar dat is Tønder zelf Julebyen, het perfecte decor met zijn oude muren, de kasseien, de vele lichten, zowel officieel als privé. Soms komt er een beetje geluk bij kijken. De nacht voor mijn aankomst heeft het gesneeuwd, witte stapels liggen als geschilderd op de dennenbomen, banken en muren.
In de middag kruipt de mist over de velden en na zonsondergang valt deze als een waas over de stad. Ik ga terug naar het hotel in het licht van de lantaarns, voel de kou en zie de ademwolken. Restjes sneeuw op wielen, verlichte ramen, hygge in de huizen. De stad loopt leeg. Om 17.00 uur sluiten de winkels en worden de trottoirs verhoogd. Er zijn maar een paar mensen op pad, geen ‘Hohoho’ echo’s meer door de straten. Soms het gekletter van voetstappen. En de huismuren, sommige scheef en vol verhalen, stralen iets uit. Beveiliging.
Tekst en foto's: Elke Weiler
Source: https://meerblog.de/weihnachtsmann-julemand-toender/