Dagebüll – zwemmen bij de nieuwe klimaatdijk


Een paar meeuwen schreeuwen en schreeuwen, anderen zitten op de roestige palen van de steiger en kijken welwillend naar de haven. De rust keert terug, de veerboot naar Föhr en Amrum is vertrokken. Ik kijk met een beetje afgunst naar haar, zo is het met veerboten en met mij. Maar deze keer draag ik mezelf op aan Dagebüll die het verdient. Ik heb de plaats zo vaak gezien om het volgende schip te nemen. Soms met wat tijd, meestal zonder. Ik heb Dagebüll altijd leuk gevonden, ook al leek het me verouderd. Haven. Het grote verlangen naar de zee.

Vorig jaar ben ik twee keer naar Dagebüll geweest voor onderzoek, één keer in de zomer en daarna in de vroege herfst. Toen ik de uitkijktoren in de haven beklom en van daaruit naar het water keek, een halve cirkel met badhuizen, luisterde ik naar een gesprek van gasten. ‘Maar goed dat ze nog bestaan.’ Er werd afgesproken dat de strandhutten de symbolen zijn van Dagebüll, althans in het seizoen. Natuurlijk dacht ik. Heeft iemand eraan getwijfeld?

Dagebüll
Havenmeeuw

Toen viel mijn blik van de toren op het gebogen silhouet van de plek. Soms kunt u zich een voormalige Hallig in het door de eeuwen heen veranderde kustlandschap van Noord-Friesland voorstellen. Dagebüll, Fahretoft en Waygaard, die tegenwoordig tot het vasteland en de gemeente Dagebüll behoren, waren allemaal Halligen. Dit is vooral goed te zien in Waygaard, een plaats die door een cirkel wordt getekend, als basis van een grote kade. En de mooie kleine Fahretoft had zelfs een poort.

Dagebüll bleef een Hallig tot aan de dijk aan het begin van de 18e eeuw. De kern hiervan was het huidige district van de Dagebüll-kerk, op ruim twee kilometer van de haven. Pas in 1704 kregen de Dagebüller de kans om het land beter te beschermen tegen stormvloeden en het via een dam met het vasteland te verbinden. Alles veranderde, inclusief de transportroutes. Waar ooit een arm van de Noordzee naar Fahretofter Hafen leidde, is er nu een weg.

Dagebüll
Hallig gevoel

De badhuizen verschenen in de jaren 20 van de 20e eeuw. En ook nu nog hielden ze bij met de oplevering van de nieuwe klimaatdijk vorig jaar 2019, die nieuwe standaarden met zich meebracht voor de kraamhouders. Uiteindelijk werd overeengekomen dat de lijst moest worden goedgekeurd door de nationale kustverdedigingsdienst.

EN - 300x250
EN - 970x250

Dagebüll maakte van de gelegenheid gebruik om de dijk op te heffen en kleedde zich aan. Nieuwe meubels, nieuwe dijkingangen en pas dan de badhelling! Het gras van het groene strand is terug gegroeid en de Dagebüller zijn blij met het verbeterde gebruik als baddijk.

Natuurlijk zijn zij en haar gasten hier van tevoren in het water gesprongen. Waar de zee er ook was, die zal er zijn. Maar nu gaat het niet meer alleen om trappen, maar ook om de brede hellingbaan het water in. Bij vloed lijkt het alsof de Noordzee een weg inslikt. ‘We zijn op weg naar nergens. Kom binnen … ‘, zongen de Talking Heads in de jaren 80. Ik ging niet de straat op, ik stond tenslotte met mijn voeten in het water.

Dagebüller-oprit
Weg naar nergens

‘Je moet hier voorzichtig zijn vanwege de stromingen’, legde een spa-eigenaar uit terwijl hij naar een jonge man in het water keek. ‘Het komt hier niet vandaan.’ Dat betekent: hij weet niet wat er aan de hand is. De kraamhouder zag er kritisch uit omdat het waterwacht vorig jaar ontbrak.

Bijna 100 jaar geleden verhuisden de eerste badinrichtingen in Dagebüll naar de dijk. Niemand weet echt hoe dat tot stand is gekomen, misschien als vervanging voor de badkarren van die tijd. Bij het ophogen van de dijk zouden de stallen bijna zijn verdwenen, wat de Dagebüller juist kon voorkomen. Het ging tenslotte niet alleen om het genieten van het leven in bad, maar ook om een ​​stukje identiteit.

Dagebüller badkraampjes
Stomme magie

Van april tot september staan ​​de eenvoudige houten huizen nu weer op het strand. Terwijl ze na het badseizoen moesten worden ontmanteld, worden ze vandaag op een tractor geduwd en in één stuk naar de gemeenschappelijke winterverblijfplaats vervoerd. Ze zijn allemaal eigendom van Dagebüller-families, die van nature hun hutten erven. Mocht er toch een hut vrijkomen, dan is er natuurlijk een wachtlijst.

Maar de gemeenschap heeft plannen. Ze wil drie verhuurbare kraampjes kopen zodat gasten ook kans maken op een kistje aan zee. Ook nieuw zijn de openbare witte huizen tussen de kraampjes, waardoor zwemmers na het zwemmen kunnen wisselen. Allemaal netjes uitgelijnd zoals voorheen, zodat de huisstijl van Dagebüll, of laten we zeggen zijn booth magie aan zee, niet wordt aangetast.

Badebude, Dagebüll
Een voor allen.

Als je op een zomerdag langs de waterkant loopt, is het moeilijk om een ​​hut te bestuderen. De bijzonderheden zijn als volgt: menig stalligeigenaar die heeft gekozen voor een bruine tint aan de buitenkant zet het concept consequent voort met het interieur. Sommigen hebben zelfs een kleine keuken of zijn zo liefdevol ingericht als bekend is in de prieel van volkstuinen.

Anderen zijn er gewoon dol op en beperken zich tot het essentiële, twee stoelen en een plank tellen als een minimum aan uitrusting. En dan zijn er degenen die niet naar de kaarten kijken en hun hutten liever verduisteren. Ok, denk je, misschien is er momenteel niemand “thuis”. Als je met open ogen en een goed gevoel door het gebied loopt, merk je meteen of een kraambezitter misschien toe is aan een kleine hap.

Alle dingen nieuw.

Zo kom je soms interessante details te weten over het leven in Dagebüll. In ieder geval probeert de havenstad naast de nieuwe klimaatdijk een fris gezicht te krijgen: meer comfort, bereikbaarheid, nieuwe banken, douches, lampen, zandbakken. En als kers op de taart is het al een paar jaar een nieuwe ijssalon, op korte afstand van het klimaat of de baddijk.

EN - 728x90

Natuurlijk heb ik een ijsje bij de hand. Zo uitgerust kijk je in de verte, van de dijk naar het water en de haven, waar van tijd tot tijd een op en neer springende kiter verschijnt. Omdat de noordelijke golfbreker een kiter-gebied is. Alleen voor gevorderden gaat echter iedereen liever zwemmen.

EN - 250x250

Tekst en foto’s: Elke Weiler

Vuurtoren van Dagebüll
Wonen in de voormalige vuurtoren

Wat meer informatie

Kinderen hebben gratis toegang tot het strand, volwassenen betalen in het seizoen twee euro aan de automaat voor het strand, weekkaarten zijn verkrijgbaar voor 10 euro. Maar u kunt genieten van waterwacht, douches en kleedkamers. Er is ook een servicecabine waar rolstoelen kunnen worden gehuurd. De baddijk is drempelvrij. Toiletten bevinden zich op de strandparking achter de dijk. En het hondenstrand achter de bocht is te bereiken via de promenade.

Meer informatie over Noord-Friesland vind je in mijn boek “Glücksorte in Nordfriesland”, dat dit voorjaar verscheen bij Droste Verlag. Een van de gelukkige plaatsen is natuurlijk in Dagebüll, een andere in Fahretoft. Deze laatste is een geslaagde mix van café, museum en ontmoetingsplek voor de lokale bevolking, daarnaast creëren ze in het Hans-Momsen-Haus één van de beste puinkoeken van de streek!

Gelukkig aan zee

Source: https://meerblog.de/dagebuell-strand/