Roadtrips in het boek 5 leestips van reisbloggers: binnen


Op dit moment lijkt het erop dat steeds meer mensen in hun of een busje stappen om zelfstandig en flexibel te verhuizen. Alsof steeds meer reizigers een langere wandel- of fietstocht maken om meer tijd op het platteland door te brengen. Dichter bij het leven staan, de natuur, familie, vrienden en jezelf lijkt een groeiende behoefte te zijn. Het maakt niet echt uit of je precies plant of spontaan handelt – zoals de auteurs van het boek ‘Gewoon beginnen met rennen’ – of het nu gaat om maximale ontspanning of de jacht op grote vrijheid.

In ieder geval leidt niet elke roadtrip noodzakelijkerwijs ergens op twee tot vier wielen. En lang niet iedereen wordt gezien als een zelfontdekkingsreis. Onlangs meldde ik een ongewone reis met een dier: “Seafaring with Chicken” is het boek van de avonturier Guirec Soudée waar ik gefascineerd door was. Uiteindelijk niet alleen omdat Henne Monique deze reis aan boord van het zeilschip begeleidde, maar omdat ik gewoon het gevoel had dat ik de ervaringen van een vriend volgde en beefde toen alles weer fout ging. Maar om eerlijk te zijn, ben ik veel meer gefascineerd door de ervaringen met de lokale bevolking, afgezien van alle extreme ervaringen. Bijvoorbeeld alles wat Guirec uit het Groenlandse dorp Saqqaq vertelt. Ik ben ook een langzame reiziger tijdens het lezen.

Van mijn roadtrip door Scandinavië met hond Julchen en eend Emilia weet ik hoe ik nieuwe ervaringen kan opdoen, gewoon omdat er iets misgaat. De Scandi43-tour ging nooit over zelfactualisatie of het zoeken naar verandering. Het ging nooit om superlatieven, nooit om het echt grote avontuur, nooit om de riskante uitdaging. Ik was gefascineerd door het sterrenbeeld, de resulterende andere manier van reizen en natuurlijk Scandinavië – zoals altijd.

Ik vroeg eens aan blogger-collega Sonja naar haar favoriete boek en ze noemde me spontaan “The Salt Path”. Toen kwam ik op het idee om een ​​paar boeken over roadtrips samen te stellen. Er is voldoende materiaal bij elkaar gekomen en het mooie is dat we niet per se helemaal hoeven te reizen. Soms is het gewoon leuk en inspirerend om naar iemand te luisteren of een goed boek te lezen.

“The Salt Path” door Raynor Winn

Gepresenteerd door Sonja Anwar | Heerlijke plekken

EN - 300x250
EN - 970x250

Bestaan ​​pfutsch. Geen baan in het vooruitzicht. De favoriete persoon loopt het risico op een niet-vleiende ziekte. Heb je spullen in de online geveilde tent. Van buiten zijn Raynor en Moth uit Wales op zijn zachtst gezegd mild. Anderen zouden in deze situatie uiteenvallen, of het nu als individu of als een paar is. Bij de twee ontwaakt echter een gek idee.
Loop 1.000 kilometer over het South West Coast Path, het langste en wildste kustpad van Engeland. Ze vertrekken zonder plan en weten niet wat ze kunnen verwachten. Of gezondheid en portemonnee een rol spelen. De arts adviseert u om inspanningen te vermijden. Het budget is slechts rond de 50 euro per week. Maakt niet uit! Voor het paar is er geen andere oplossing. Ze durven het dus samen te doen. Het geluk van liefde en de kracht van de natuur lijken de deur te openen naar een nieuwe toekomst.

Road trip te voet
Leestip “The Salt Path”, foto: Sonja Anwar | Heerlijke plekken

Waarom vind ik het boek leuk? Ondanks het noodlot – auteur Raynor Winn zinkt niet in zelfmedelijden. Het verdoezelt ook niets. Honger en dorst gaan met je mee. En als het regent, zijn de kletsnatte sokken vervelend. Je ontmoet medemigranten en leert snel: het is een dunne lijn tussen zelfactualisatie, met bewonderende aanmoediging en dakloosheid, met minachtende blikken.
Naast de ontmoetingen zijn het de beschrijvingen van de natuur die dit boek vertederend maken. Zwemmen in het maanlicht, heide aan de kant van het pad, de vlucht van een slechtvalk. Een boek met veel hoop en natuur, beweging en liefde als inspiratiebron.

“Backpacken in Pakistan” door Clemens Sehi & Anne Steinbach

Gepresenteerd door Nicole Biarnes | Freibeuter Reisen

Ik zal waarschijnlijk niet snel naar Pakistan kunnen gaan. Misschien kom ik helemaal niet naar dit verre, exotische land. Precies daarom leest het boek van blogger-collega’s Anne en Clemens voor mij als een avonturenroman. Door haar ogen ervaar ik deze vreemde, opwindende wereld vanuit huis. Avontuur op de bank, zeg maar.

Backpacken, boekentip
Beter ongebruikelijk lezen. Foto: Nicole Biarnes | Freibeuter Reisen

Ik reis met hun ogen, lach en vrees met ze, ontmoet geweldige en ook niet zo aardige mensen. Als ik lees, ben ik dichtbij, in Pakistan. Bijvoorbeeld wanneer de twee naar het Fairy Point rijden: de snelle rit over een weg op 1850 meter hoogte, wat niet meer is dan “een smalle fairway, uitgehouwen in de rots aan de zijkant”. Zelfs degenen die geen hoogtevrees hebben, klampen zich vast aan de stoelen – en ik aan de achterkant van de bank. Af en toe, als de dingen echt stekelig worden, houd ik soms mijn adem in uit pure opwinding. Echt aangrijpend geschreven. Een geweldig roadtripboek!

“Winterdans” van Marit Beate Kasin

Gepresenteerd door Kai-Torsten Steffens | merrie. foto

Afgelopen zomer om deze tijd zijn we hier waar het vasteland in het noorden eindigt. Ik zit met mijn hond in het kale gras, we nemen een pauze van onze tour. In de buurt horen we het constante gehuil en geblaf van de dieren van een huskyboerderij. Ze trainen het hele jaar door voor het moment dat ze voor de slee worden gespannen en nemen met hun mushers deel aan de belangrijkste en zwaarste sledehondenrace van Europa.
Het begint in Alta, 500 kilometer verderop. Hier bij Kirkenes, waar we nu zitten, nemen ze een pauze en gaan dan terug. Hoe ik daar zou willen zijn …

Hondenslee races
Het wordt koud tijdens de “winterdans” in Noorwegen. Foto: Kai-Torsten Steffens | merrie. foto

Toen ik thuiskwam, had ik een boek in mijn brievenbus, van een vrouw die met succes heeft deelgenomen aan deze race. Ze heeft een boerderij met haar partner bij Lillehammer. Hier kweekt ze haar trouwe metgezellen, van wie ze houdt en die ze tot het uiterste uitdaagt. In haar boek beschrijft Marit Beate Kasin haar liefde voor dieren, maar ook haar ambitie, de uitdagingen zelf en de honden, en de geneugten en kwellingen die aan deze rassen verbonden zijn. Sommige foto’s vergezellen het boek, maar het is zo indrukwekkend dat ik me verdiep in deze sport, altijd met deze huskyboerderij in mijn oren tot het verlangende gehuil van de dieren. Op een dag zou ik persoonlijk willen ervaren wanneer Marit Beate Kasin in deze onherbergzame omgeving haar dieren bij temperaturen onder nul drijft. Tot die tijd heb ik het boek “Winterdans” om deze race van dichtbij mee te maken.

“Backpacken in Iran” door Stephan Orth

Gepresenteerd door Heiko Müller | Mensen in het buitenland

EN - 728x90

Couchsurfing is eigenlijk niet toegestaan ​​in Iran. Stephan Orth deed het hoe dan ook, undercover, en hij schrijft hartstochtelijk en vol humor van zijn reis en country & people dat het een plezier is. Onderweg slaapt hij op talloze Perzische tapijten, drinkt rode wijn met zijn gastheren, rijdt in de muffe smokkelbus. Zijn reis door het land is op sommige plaatsen nogal anarchistisch en daarom zijn zijn verhalen waarschijnlijk altijd heel dicht bij het dagelijkse leven van de mensen die hij ontmoet, en krijg je een goed inzicht in het leven in Iran.

EN - 250x250
Al een klassieker. Foto: Heiko Müller | Mensen in het buitenland

Ik hou ook van de foto’s in het boek en de korte sms-chats met zijn gastheren, die allemaal in de tekst worden ingevoegd. Wat als een rode draad door het boek loopt, is zijn nieuwsgierigheid en de grote gastvrijheid van de mensen die hij ontmoet. In het land dat door westerse politici ‘schurkenstaat’ wordt genoemd. Na het boek wil je direct door naar de reisplanning voor een reis naar Iran. Het is absoluut nog steeds in behandeling bij mij!

“Road trip” door Jennifer & Peter Glas

Gepresenteerd door mij

Meer specifiek heet het boek “Roadtrip. Een liefdesverhaal ”en in het begin vroeg ik me af waar liefde over gaat. Degene die onderweg is of naar Frida, aan wie het boek is opgedragen? Het is een sfeervol gefotografeerd, mooi, dik, zwaar boek. Eentje die niet zo gemakkelijk te lezen is in bed of in een hangmat. Ik heb het een paar jaar geleden gekocht als onderdeel van de crowdfundingcampagne van uitgeverij Reiseepeschen om het op een mooie dag te lezen. Dus nu.

Het stel kent elkaar vier en een halve maand wanneer de twee een oude Unimog-bestelwagen kopen en besluiten deze naar het oosten te nemen. Anderen zouden net bij elkaar zijn ingetrokken, maar Jennifer en Peter wilden meer tijd voor elkaar en ondervroegen hun vorige levens. Dus weg met de banen, de appartementen, de min of meer gereguleerde dagelijkse routines. Als ze na de planningsfase vanuit München naar Italië gaan, trouwen de twee – in Venetië. In het boek rapporteren ze om de beurt over hun reis naar Vladivostok en terug, die in totaal 30 maanden duurde.

34 landen in 30 maanden

Ik ben een grote fan van vierhandige boeken, ook al zijn er maar een paar en het onderwerp moet natuurlijk passen. Het is gevarieerd om te lezen en kan – zoals in dit geval – elkaar perfect aanvullen. Niet alle 34 bezochte landen profiteren van hetzelfde rapport, exotische landen als Iran en India hebben reizigers simpelweg meer aangedaan. Ik hou vooral van het verhaal uit Mongolië, dat is doorspekt met Mongoolse spreekwoorden. Dit wekt de indruk dat zinnen als “Als de gast maar kort is, hij ziet nog steeds veel” deel uitmaken van de veel geciteerde vriendelijkheid van de lokale bevolking. Het is hier ook off-road en de Unimog loont gewoon.

Na grote technische problemen zal het busje binnenkort aan het einde van de reis zijn. Een nieuwe begint wanneer dochter Frida ongeveer tien maanden na haar terugkeer wordt geboren. Conclusie: deze roadtrip is een echt liefdesverhaal. In elke relatie.

Source: https://meerblog.de/roadtrips-buch-tipps/